આપણે એક અશાંત પેઢી છીએ. માનો કે ના માનો, આ પેઢીનું કોઈ ચોક્કસ ધ્યેય નથી. તેમની કોઈ વૈચારિક મહત્વાકાંક્ષા નથી. તેમની પાસે કોઈ પવિત્ર મિશન નથી.
તેઓ પુસ્તકો વાંચતા નથી, તેઓ અખબારો વાંચતા નથી. તેઓ બહારની રમતો રમવામાં અનિચ્છા રાખે છે. તેઓ કસરત કરતા નથી!!!
તેમને તડકામાં ચાલવાનું પસંદ નથી. તેઓ વરસાદમાં ભીના થવા માંગતા નથી. તેમને કાદવ, ઘાસ અને પાંદડાઓથી એલર્જી છે. તેઓ અડધા કિલોમીટર દૂરના સ્થળે જવા માટે અડધા કલાક સુધી રિક્ષાની રાહ જુએ છે. તેઓ બેચેન છે. ખૂબ જ અશાંત પેઢી.
તેઓ અજાણ્યા વૃદ્ધોનું સ્વાગત કરશે નહીં. તેઓ તેમની પાસેથી પસાર થઈને ચાલ્યા જશે. અથવા તેઓ તેમના પગ તેમના શરીરને સ્પર્શ કરીને ચાલ્યા જશે. તેમની પાસે માફી માંગવાની વૃત્તિ નથી. તેઓ અર્થહીન દલીલોમાં વ્યસ્ત રહેશે. તમને નમ્ર વલણ મળશે નહીં, કે તમને કૃતજ્ઞતાની ભાવના મળશે નહીં. તેમનું ઘમંડી વર્તન અને ઘમંડી ચાલ તમને ડરથી ડરાવી દેશે. જો તમે તેમને સંયમ રાખવાની સલાહ આપવાનો પ્રયાસ કરશો, તો જોખમ અને નુકસાનની ઉચ્ચ સંભાવના છે.
તમે જાહેર બસમાં મુસાફરી કરી રહ્યા છો, તમે જોશો કે સૌથી નાનો છોકરો ખાલી સીટ માટે વધુ સ્પર્ધા કરશે. તે તમને ધક્કો મારીને બેસાડી દેશે. તેની પાસે ઉભા રહીને તમને જોવા સિવાય કંઈ કરવાનું નથી, જે તેની ઉંમરથી બમણી છે.
હું આ પેઢી વિશે વાત કરી રહ્યો હતો. સૌથી ભયંકર રાજદ્રોહમાં, આ પેઢીએ વિધાનસભામાં ઊભા રહેવાનું માનવામાં આવે છે, પરંતુ તેઓ પોતાના માટે ખુરશી શોધે છે. જ્યાં તેઓ મૌન રહેવાના હોય છે, ત્યાં તેઓ જ્ઞાન આપવાનો પ્રયાસ કરે છે.
તેઓ આખી રાત ઓનલાઈન રહે છે, આખી સવારે સૂઈ જાય છે. તેઓ સૂર્યોદય જોતા નથી, તેઓ સૂર્યાસ્ત જોતા નથી. તેઓ સૂર્યોદય સમયે પથારીમાં હોય છે, તેઓ સૂર્યાસ્ત સમયે તેમના મોબાઇલ પર હોય છે.
તેઓ ફાસ્ટ ફૂડના વ્યસની છે. તેઓ બહારની રમતોને નાપસંદ કરે છે. તેઓ ઘરની અંદર આરામ શોધે છે. ખાસ કરીને, ઓનલાઈન રમતો, ફેસબુક સ્ક્રોલ કરવું, યુટ્યુબ, ફિલ્મો અને નાટકો જોવું તેમની પ્રથમ પ્રાથમિકતા છે.
તેઓ ઇતિહાસ વાંચતા નથી. તેઓ સાહિત્ય સમજતા નથી. તેઓ નઝરુલને જાણતા નથી, તેઓ રવીન્દ્રનાથને જાણતા નથી, તેઓ ફારુખને જાણતા નથી. સાદી, રૂમી, હાફિઝ ખૂબ જ અજાણ્યા વિષયો છે. તેઓ પુસ્તકો સમજી શકતા નથી, તેઓ પુસ્તકો વાંચતા નથી, તેઓ પુસ્તકો ખરીદતા નથી.
તેઓ કુશળ નથી. તેઓ ચાલી શકતા નથી, તેઓ દોડી શકતા નથી, તેઓ ઝાડ પર ચઢી શકતા નથી, તેઓ તરી શકતા નથી. તેમની પાસે સમુદ્ર પાર કરવાની હિંમત નથી, તેમની પાસે પર્વતો કાપીને રસ્તો બનાવવાની અદમ્ય ઇચ્છાશક્તિ નથી. તેમની પાસે ઉત્સાહ નથી. તેમની પાસે જુસ્સો નથી. તેમની પાસે પ્રામાણિકતા નથી. તેમની પાસે ફક્ત એક જ કૌશલ્ય છે – સ્માર્ટ ફોનમાં ઝડપથી સ્ક્રોલ કરવામાં સક્ષમ.
તેમની પાસે મૂલ્યો નથી, તેમની પાસે આદર નથી, તેમની પાસે શિસ્ત નથી. તેઓ જાણતા નથી કે ક્યારે ખસેડવું, ક્યારે રોકવું, ક્યારે બોલવું, ક્યારે સાંભળવું. તેઓ એ પણ જાણતા નથી કે તેઓ શું જાણતા નથી.!!!
પોસ્ટ પસંદ આવે તો પેજ ને
‘ ફોલો અને લાઇક કરી શેર’
જરૂર કરજો # તંત્રી લેખ !!!
